Dag lieve lezers! (Waarschuwing: neem even de tijd, met een rood wijntje erbij wellicht, hij is weer wat langer)

Wat gaat de tijd toch hard.. Ik stond Menno zo'n 7 weken geleden op te wachten op het vliegveld van Singapore en sinds gisteren is hij alweer op weg naar huis, onvoorstelbaar. Ik ben dus weer alleen op pad en heb gisteren een vlucht gepakt vanuit Bangkok naar Hanoi, in het noorden van Vietnam. Wederom mijn oprechte excuses voor het late plaatsen van deze update, de gaten tussen de verhalen zijn steeds groter geworden: maar niet getreurd, nu ik alleen ben zal er een stuk meer tijd zijn om hier aandacht aan te besteden. Mocht je tussendoor benieuwd zijn waar ik uithang: je kunt mijn route altijd volgen via www.tripline.net/companjen.

CHIANG MAI, NOORD-THAILAND
Sinds de laatste update hebben we weer enorm veel gezien. We gaan terug naar donderdag 10 mei: Chiang Mai in noord-Thailand is waar de laatste update is geschreven, een geweldige plek om vanuit de natuur te verkennen door het grote aantal aanbieders van trektochten. De eigenaar van het hostel waar we verbleven was tevens mede-eigenaar van een olifantenopvang in de buurt (Jumbo Camp) en het bleek dan ook een hele goede keuze van ons om met hen in zee te gaan. Na vroeg te zijn opgestaan om ons gereed te maken voor de 3 dagen en 2 nachten op pad werden we als eerste achterin een pick-up gezet om vervolgens per hotel kennis te maken met onze mede-reizigers, waarvan de meeste een 2-daags programma te wachten stond - uiteindelijk bleken er maar 4 mensen voor het uigebreide menu te gaan, wij en de Ierse Michelle en Schotse Hugh; 4 zeurende Canadese meisjes trokken zich terug, na zo'n 'zwaaare' eerste dag. We hadden geen idee hoe zwaar het precies zou worden en waren niet allen even goed voorbereid op wat zou komen: o.a. Menno en Michelle hadden alleen dunne sneakers mee (ik kon eindelijk mijn semi-bergschoenen eens gebruiken). Dat bleek wellicht naïef, want na een kort bezoek aan een vlindertuin, een goed stuk rijden en een vroege lunch begon het echte werk in de brandende zon. Vrijwel de hele middag hebben we gelopen en flinke heuvels met losliggend zand beklommen, waardoor we na verloop van tijd steeds langer op de laatsten van de groep moesten wachten. Zuchtend en bezweet en niet geheel schoon kwamen we eind van de middag bij het olifantenkamp aan, waarna we ons direct klaar konden maken voor een ritje op die prachtige beesten. De volgende ochtend mochten we tevens de olifanten hun dagelijkse bad geven, een leuke bezigheid. En daarna weer op pad; onze gids Sun was niet erg duidelijk geweest over de hoeveelheid water die we hadden moeten meenemen onderweg, dus dit werd gedurende de middag een schaars goed. Na een leuke waterval met natuurlijke glijbaan te hebben bezocht begon onze klim naar een bergdorpje honderden meters hoger, zonder een winkeltje onderweg. Hierdoor voelde het als een godsgeschenk toen we onderweg een grote hoeveelheid lychees konden overnemen van een passerende local, de beste fruitervaring ooit. Uiteindelijk bij ons eindpunt voor de dag aangekomen kon het vocht weer extra worden aangevuld en volop worden genoten van het uitzicht en de snel naderende zonsondergang. Na een genereuze maaltijd, hadden we een prima avond met z'n vijven: Sun begon heerlijk slechte Thaise nummers te spelen op zijn gitaar onder de zeer helderde sterrenhemel en vervolgens maakten we met onze camera's kunstfoto's door met de lange sluitertijd en een zaklamp te spelen. De dag erna was de laatste etappe afdalend via een tweede waterval en uiteindelijk twee boottochtjes met een rubber kajak en een bamboe-raftboot. Zeker een aanrader, deze tocht!

LAOS
De volgende ochtend vertrokken we richting de grens met Laos. We hadden gekozen voor een langzame optie die ons in drie dagen in Luang Prabang in Noord-Laos zou brengen. De eerste dag met de bus bracht ons tot de grens waar we ons in een klein stadje met onze mede-reizigers konden vermaken in een lokale kroeg - onder andere met Angelina en Ducky, rasechte Rotterdammers waarmee we later nog redelijk veel hebben uitgehangen. De dag erna begon de prachtige boottocht over de Mekongrivier die vanuit China door Myanmar, Laos, Cambodja en Vietnam stroomt. De boot werd grotendeels bemand door toeristen waarmee we twee dagen - onderbroken door een avond en overnachting in een klein dorpje - op het water doorbrachten en waaruit leuke contacten hadden opgedaan met mensen die we nog vaak op de route tegenkwamen later. Luang Prabang was vervolgens een heerlijk rustige en prachtige stad die begin 20e eeuw mede door de Fransen was omgetoverd tot een rijke mix van koloniale gebouwen en boeddhistische tempels. We hebben hier met gemak 4 nachten zonder verveling kunnen doorbrengen door de aanwezigheid van leuke mensen, geweldig eten (voor 1 euro kon je in een straatje vol eettentjes je bord volscheppen), leuke uitgaanstenten (en na de avondklok om 23.30u die o.a. de rust voor de monniken moest garanderen door naar de grote bowlingbaan(!) net buiten de stad) en een toffe avondmarkt (waar ik eindelijk veel spullen zag waarvan ik me kon voorstellen dat mensen ze wilden hebben). Een hoogtepunt hier vond ik zeker onze mountainbiketocht - met Hugh die we weer tegenkwamen - naar een waterval 35 km buiten LP, in de brandende zon op niet al te vlakke wegen. Maar het af en toe afzien op de fiets was het meer dan waard: het azuurblauwe water dat in meerdere etappes naar beneden kwam maakt het de mooiste waterval die ik ooit heb gezien. Het ijskoude water waar je via een touw in kon springen gaf ook nog het verkoelende effect wat we op dat moment hard nodig hadden. We hadden al bedacht dat de terugweg wellicht beter per pick-up kon worden gedaan, omdat we sommige heuvels met onze condities niet meer zouden overleven. We waren alleen nog even via een steil pad naar de top van de hoogste waterval geklommen, waardoor we bij het verlaten van het gebied een leeg parkeerterrein voor ons zagen opdoemen. Met nog een klein uur voor zonsondergang en geen licht op onze fiets over een stikdonkere weg fietsen was het laatste waar we op zaten te wachten. Gelukkig konden we uiteindelijk met wat moeite ergens een busje fixen dat ons met fiets en al weer terug zou brengen in de bewoonde wereld.

Laos is een plek waar je tijd moet nemen om van a naar b te komen, dus er zaten dagen bij die puur besteed werden aan afstanden afleggen per bus, ook al lijkt de afstand op de kaart nog niet eens zo groot. Na zo'n reisdag door een prachtig berggebied kwamen we op 19 mei in het donker aan in Vang Vieng. Dit plaatsje staat bekend om een bijzondere reden: je kunt hier traktorbinnenbanden huren om je op een rivier te laten afdalen via allerlei barren langs het water. Bij deze barren worden naast alcohol ook vrij openlijk drugs verkocht, verpakt in happy of mushroomshakes, een combinatie waar niet iedere bezoeker mee om kan gaan (wat we gehoord hebben is dat er in de afgelopen twee jaar al zo'n 70 toeristen zijn omgekomen na (onverantwoord) gebruik: door verdrinking of door op stenen terecht te komen na een sprong vanuit een bar, zeer heftig! Naar wat we achteraf vernamen werden er op de dag nadat wij weggingen twee lichamen uit het water gehaald die er al 2 dagen in hadden gelegen). Wij moesten daar niet veel van hebben en hadden het na een dagje tuben en een dagje uitbrakken - in de plaatselijke restaurants wordt de hele dag ofwel Friends, South Park of Family Guy op de tv-schermen gedraaid; samen met de zeer goedkope en fantastische fruitshakes prima te verteren - wel weer gehad in deze partytown die wordt overspoeld door 18-jarigen. Dus gingen we snel door naar Vientiane, de hoofstad van Laos. Deze stad is in tegenstelling tot de hoofdsteden in de omringende landen geen metropool en vormt vooral een knooppunt tussen de toeristische attracties die Laos rijk is. Na twee nachten en overdag een bezoek aan een beeldentuin met een bonte verzameling kunstwerken van verschillende goden uit het Hindoeïsme en Boeddhisme en vervolgens een paar uur sauna/massage; en 's avonds nog naar een typisch Laotische club - overal tafels, waardoor dansen niet erg goed gaat - waarna we op 24 mei onze weg vervolgden naar Konglor, het thuis van een 7,5 km lange grot onder een bergketen. We kwamen te laat aan om er nog diezelfde dag in te gaan, dus was dat het eerste om te doen de volgende ochtend. Bij het guesthouse - waar we met de bus voor de deur werden afgeleverd; afspraken tussen ondernemers om klanten binnen te halen tegen commissie, of het nu om taxi's/tuktuks, wegrestaurants, toeroperators of hotels gaat, zijn hier aan de orde van de dag - ontmoetten we Gavin, een Canadees die ook net te laat aankwam met zijn gehuurde scooter. Met hem hebben we een bootje gedeeld om de imposante grotten te bezoeken: de hoogte van de grotten liep soms op tot zo'n 50-60 meter, echte kathedralen van rots. Daarna was het tijd om vervoer te zoeken richting het zuiden van het land, wat uit die uithoek nog best een opgave bleek. We waren in gezelschap van een Australisch gezin met twee kleine dochters en het was moeilijk aan hen uit te leggen waarom het zo lang duurde om op de juiste plek te komen voor vervolgvervoer, aangezien het 5 uur kostte om op de kaart zo'n 60 km verderop te komen en eenmaal een bus te hebben gevonden die ons op de gewenste plek zou brengen. In die bus kwamen we Gavin opnieuw tegen die net op tijd zijn scooter had teruggebracht en met hem samen ondernamen we de (naar later zou blijken) 15-urige rit zuidwaarts, om aan te komen bij Don Det op de 4000 Islands. De 4000 Islands is een groepje eilanden tegen de grens met Cambodja aan, waar het vooral te doen is om de gezelligheid en het biedt de mogelijkheid om in de prachtige omgeving watervallen te bekijken en te kayakken in water waar zich ook zoetwaterdolfijnen bevinden. Hier verbleven we 3 dagen en beleefden we mooie avonden in de verschillende kroegen.

CAMBODJA
We hadden ondertussen bedacht toch wel de laatste week op een Thais eiland te willen doorbrengen voordat Menno terug zou gaan, dus moesten we ons bezoek aan Cambodja goed plannen. We reden op 29 mei Cambodja binnen - na getuige te zijn geweest van duidelijke corruptie aan de grens, waar je bovenop de visumkosten van 25 dollar nog eens 1 of 2 dollar betaalt per gehaalde stempel en voor het 'gezondheidsonderzoek' waarbij er een of ander apparaat voor je voorhoofd wordt gehouden waarna er een random nummer wordt genoemd (wellicht de temperatuur, maar 35,4 graden..?!). Hoofdstad Phnom Phen was onze eerste bestemming, het thuis van enkele van de meest gruwelijke herinneringsplekken van het Rode Khmer-regime onder Pol Pot. Deze slachting van een groot deel van de eigen bevolking vond eind jaren '70 plaats waarbij ongeveer 2 miljoen mensen de dood in werden gejaagd (op een bevolking van 7 miljoen!). Ons bezoek aan de Killing Fields en een gevangenis - nu genocidemuseum - waar vele martelingen hebben plaatsgevonden liet me dan ook niet in de koude kleren. Menno en ik hadden die dag samen met Kimi uit Engeland en Martin en Solveig uit Denemarken twee tuktuks afgehuurd voor de dag en met hen (plus Sam uit Canada die zich later die dag bij ons aansloot) trokken we ook door naar de volgende bestemming: Angkor Wat in Siem Reap. Door iets verkeerds te hebben gegeten kwam ik behoorlijk ziek de nachtbus tussen PP en SR uitrollen en dus moest ik het eerste dagje daar in bed doorbrengen. Gelukkig hadden we een dagje speling en konden we op 1 juni alsnog de bijzondere tempels van Angkor Wat bezoeken. Door de bewolking was er weinig zonsopgang te zien, maar dat mocht de pret niet drukken. Zeer indrukwekkend om te zien hoe zulke prachtige creaties, soms verstrengeld tussen eeuwenoude bomen, nog steeds de kracht uitstralen van een groot, maar vergaan rijk.

THAILAND
Op 2 juni was het weer vroeg opstaan om op pad te gaan naar Bangkok. Lang wachten bij een wegrestaurant net voor de grens met Thailand en lange rijen bij de grens zorgden weer voor een late aankomst in Bangkok. Ditmaal hadden we - in tegenstelling tot de eerste keer - een avond te besteden in deze miljoenenstad. Daar werden we verleid - erg gênant - tot een bezoek aan een zogenaamde pingpongshow (zoek maar op via google - of liever niet - mocht het je niets zeggen..). De volgende dag rustig aan met lekker eten en massages om ons (Menno en mij; Martin, Solveig en Sam gingen vliegend) voor te bereiden op de treinreis richting de stad waar de boot naar ons eiland Koh Phangang de volgende ochtend zou vertrekken. Helaas was het voornamelijk regenachtig bij aankomst op het eiland, na de lange en wilde boottocht ernaartoe. Ons hoofddoel om zo snel bij het eiland te komen was de zogenaamde Full Moon Party, waarbij oorspronkelijk gevierd wordt dat het volle maan is, maar welke viering op dit eiland is uitgegroeid tot een waar feest waar elke 30 dagen grote getalen jongeren op af komen. Wij wilden wel eens zien hoe dat uitpakt en we werden niet teleurgesteld. Duizenden mensen komen samen en met vuurshows en beschilderde gezichten en enig biertje is het behoorlijk gezellig allemaal. De overige dagen hebben we vooral scooterend (€5 per 24 uur maakt het de meest aantrekkelijke manier van vervoer) over het eiland en met mensen op het strand en in barren rondhangend die we o.a. via Gavin weer hadden ontmoet. Afgelopen zaterdag - onze laatste avond op het eiland na eindelijk een echt zonnige dag - was het natuurlijk tijd voor Oranje, welke wedstrijd we samen met onze Deense vrienden en andere gegadigden bekeken in een bar dichtbij onze bungalow. Erg jammer dat het zo moest eindigen, maar de Martin en Solveig waren blij.. Na zondag wederom een volle reisdag kwamen we maandagmorgen aan om het beste te maken van onze laatste dag samen. 's Avonds gingen we dan ook naar de prachtige dakbar op een fancy hotel om met een heerlijk geprijsd biertje/whisky'tje onze 7 weken samen af te sluiten. Ik heb er enorm van genoten om samen te reizen en het zal gek worden om de komende 9 weken weer alleen mijn weg te zoeken, maar door India weet ik dat dat geen probleem zal vormen. We zullen zien wat de komende tijd brengen gaat!

Vanuit Hanoi, Vietnam groet ik u!
Ries

P.S. Ik heb in de afgelopen tijd wat meer foto's geüpload - dezelfde selectie als op Facebook, maar daar kan niet iedereen bij. De fotoruimte op deze website is echter op, daarom raad ik aan om de foto's op een snellere en overzichtelijkere wijze te bekijken via deze links: Voor India - https://plus.google.com/photos/108015514597995153324/albums/5753383481929201313?authkey=CNel0K6I3Z-awgE;en voor Azië met Menno - https://plus.google.com/photos/108015514597995153324/albums/5753386334680351761?authkey=CKOnmsy02KT5jAE.